सम्झनामा -सुपरहिरो मनिष 

माधव गैह्रे क्यान्सर रोगसंग सन् २०११ देखि पैठेजोरी खेल्दै आएका मनिष सुबेदी (वर्ष ३२) हामीलाई अनगिन्ति सम्झनाको पोको थमाउदै कहिलै नफर्किने गरि भौतिक रुपबाट टाढा भएका छन् । सिड्नीको रोयल नर्थसोर अस्पतालमा जनवरी ४ तारिख शुक्रबार बिहान साढे छ बजे यो धर्तिबाट प्राण त्याग गरे । सुकेको बनमा डडेलो लागे झैँ मनीषको मृत्युको खबर यात्रतत्र सर्बत्र फैलिसकेको रहेछ । बिहानको मर्निङ्ग टि ब्रेकमा रजनी अर्याल जीले राख्नुभएको फेसबुक स्टाटस पढेपछि मैले मनिषको निधनको खबर पाएको हु । क्यान्सरलाइ जितेर खुसीका दिनहरु बिताउदै आएका मनिष र उनकी जीवन संगिनी मेलिनासँग २४ सेप्टेम्बर २०१४ मा सिड्नीको ग्र्यान्भिलमा भेटेर उनले क्यान्सरलाइ जितेको खुसीलाई २०१४ अक्टोबर महिनाको न्युज अस्ट्रेलिया म्यागेजिन मार्फत पाठकसामु पुर्याएको यो पंतिकारको हातले आज मनिषको मृत्युको दुखद खबरका बारेमा केहि लेख्दै छु । रजनी अर्याल मेरो लागि ति व्यक्ति बनिन जसले मनिषले क्यान्सर जितेको कहानी लेख्नका लागि उनिसंग सम्पर्क गराई दिने र उनै मनिषको मृत्युको खबर पनि । मनिषसंग मेरो त्यहि भेट पहिलो र अन्तिम बन्यो ,कहिले काही फोनमा कुरा हुन्थियो ,सन्चो बिसन्चो र पढाइ र कामको बारेमा सामान्य कुरा हुन्थे,उनले लेखेको फेसबुक स्टाटसमा लाइक र कमेन्ट गर्थे । अब त्यो पनि सदा सदाका लागि बन्द भयो । जीवनको जन्म संगसंगै मृत्युको पनि जन्म हुन्छ ,यो यथार्थ तर कसैलाई पनि राम्रो नलाग्ने बिषय हो । मृत्यु जन्मकुण्डलिको आठौ योग र योगको सत्रौ आसन हो । कसैको पनि मृत्यु पात्रोमा लेखेर आएको हुदैन र त मृत्यु अपत्यारिलो भएको हो । उच्च मनोबलका साथले ज्यानमारा रोग क्यान्सरलाइ पटकपटक जित्दै आएका सुबेदीले पाएको दोश्रो जिन्दगीलाई सकेसम्म क्यान्सर पिडितहरुको सहयोग र चेतना जगाउने कार्यमा क्रियासिल बनाएर एउटा उदाहरणीय कार्य गरे । यतिसम्म कि उनले हरदिन रात क्यान्सर पिडित हरुको लागि कसरि आर्थिक र भौतिक सहयोग पुर्याउन सकिन्छ र उनीहरुको मनोबल कसरि बढाउन सकिन्छ भनेर लागिपरे त्यो नेपालमा होओस या अस्ट्रेलियामा होओस । उनले क्यान्सर पिडित हरुका लागि सहयोग गर्ने उद्देश्य ले MANISH CAN WE CAN अभियान समेत अगाडी बढाए । रोगसंग लड्दाको पिडा अनि परदेशको ब्यस्त दैनिकीको बाबजुद पनि क्यान्सर पिडित हरुलाई बाच्ने प्रेरणाको संदेश फैलाउदै आएको मनीषको अनुहार कसले भुल्न सक्छ र ? तिमी मात्र होइन तिम्रा याद हरुपनि बफादार छन् जसले जहा गए पनि हामी धेरैलाई साथ छोड्ने छैनन् । समाजमा सबैको लागि सबै खास हुन सक्दैन तर जसको लागि खास भयौ उनीहरुको लागि तिमि सास बराबर भएर बाचिरहने छौ । रोगको कारण देखाएर गरि खाउ उमेरमै मनिषको जिन्दगी खोस्ने ए काल त संग हाम्रो धेरै गुनासो छ । मनिष - यो एक्काइसौ शताब्दी हो बजारमा हरेक दिन नयाँ ग्याजेट आउछ ,नयाँ साधन आउछ र तिनलाई प्रयोग गर्ने सोख पनि पलाउछ तर हाम्रा लागि तिम्रो याद मेट्ने नया इरेजर कहिल्यै आउदैन र आउन पनि सक्दैन । हामि तिमीलाई देख्न चाहन्छौ आखामा टासेर, भोग्न भोग्न चाहन्छौ मुटुमा टासेर र कुनै पनि मुल्यमा भेट्टाउन चाहन्छौ । तर यो अब कसैको बल बुतामा छैन । गाढा भएर बसेको तिम्रो याद तिम्रा परिवारको सदस्यलाइ मात्रै होइन तिम्रा साथीभाई र जिक्री दोस्तहरुलाई समेत मेट्न गाह्रो छ । तिम्रा ति अमेट्य यादहरुलाइ हृदयको कुनामा पेटारो पारेर राख्नु बाहेक अब कुनै विकल्प छैन । हृदयको झोलामा अटेस मटेस तिम्रो स्मृति कोचेर जिन्दगीको यात्रामा हिड्नेहरुको संख्या तिमीले धेरै कमाएका छौ । असल र आत्मिय साथीहरुको ब्यबहार नदीमा डुङ्गा हिडे जस्तै हो ,तत्काल आला डोबहरू त देखिन्छन् तर कालान्तरमा सम्झना मात्र रहन्छन् । मात्र सम्झना । तिम्रो ब्यबहार त्यस्तै रह्यो जसलाई बाचिन्जेल बिर्सन सकिदैन । हो यो धर्तिबाट सबैले एक चोटी बिदा लिनै पर्दछ , मात्र ढिलो चाडोको कुरा हो । तिमि चाडो आफ्नो बाटो लाग्यौ तर बाच्नेहरुलाई लामो सम्झनाका तरेलीहरु छोडेर । यहाको नेपाली समुदायको रोल मोडल कै रुपमा रहेका मनिष उच्च सिक्षाका लागि सन् २००८ मा अस्ट्रेलिया आएका थिए । पी आर को लागि २०११मा डार्बिन गएका मनिषलाइ केहि समयपछि नै क्यान्सर देखा परेको थियो । सिड्नीको नर्थसोर र वेस्टमिड हस्पिटलमा उपचार गराएर क्यान्सरलाइ हराएका थिए । उनलाई सन् २०१३ जनवरी ८ मा आफ्नै दाई किरण सुबेदीको बोंन्म्यारो प्रत्यारोपण गरिएको थियो । क्यान्सर सचेतना अभियानका सुपर मोडल र रियल हिरो मनिष तिमीलाई हामि सधै सम्झी रहने छौ ।